Hayal Kurmak Ciddi Bir İştir…

Bilenler bilir, ikiz kızlarımla sohbetlerimiz meşhurdur. Onlar benden bir şeyler öğrenmeye çalışırken, her defasında esas benim çok şey öğrendiğim / hatırladığım da doğrudur. Bu sabah okula hazırlanırken Duru ile biraz sohbet ettik. Yetişkinler olarak nasıl hayal kurulacağını hatırlamamız iyi olabilir diye paylaşmak istedim.

Duru yaklaşık 2 yıldır istikrarlı şekilde ileride kıyafetler tasarlayacağını, modacı olacağını ve kendi tasarımlarını podyumda sergilemek istediğini söylüyor. Bu fikri beni çok şaşırtmadı çünkü bebeklik döneminden itibaren insanların yüzünden çok giysilerini inceleyen, kimin kucağına gitse giysilerine dokunup sevdiği kumaşlar, renkler olunca kahkahalar atan bir çocuktu, eline kalemi aldığından beri de gittikçe anlamlı hale gelen kadın figürleri ve giysileri çiziyor. Bu arada Duru şu an 5,5 yaşında…

Sabah sık sık tekrar ettiğimiz anneler işe çocuklar okula gider diyaloğundan sonra sohbetimiz şöyle gelişti:

– Anne insanın işine severek gitmesi önemli değil mi?
– Tabi kızım yaptığın işi sevmek büyük mutluluk, her gün zevkle gidersin.
– Mesela ben kendi kıyafetlerimi satacağım mağazaya gitmek için şimdiden sabırsızlanıyorum.
– Durucum kıyafet tasarımı yapmak istediğini biliyorum ancak bir mağazan olmasını istediğini bilmiyordum, çok heyecan verici.
– Anne bak sana hayalimi tam anlatayım.
– Merakla dinliyorum hadi anlat ben de gözlerimi kapatıp hayal edeyim.
– Benim büyük, güzel bir mağazam olacak, giriş kapısı büyük, içi de çok renkli, her zaman çok güzel kokacak. Alt katta kıyafetler olacak, üst katta da benim odam, orada hep yeni elbiseler çizeceğim. Sonra onları uzmanlar dikecek.
– Harika bir yer olacak, sen kıyafetleri dikmeye yardım edecek misin peki?
– Hayır o işi iyi yapacağımı sanmıyorum.
– Peki, başka hadi anlatmaya devam et.
– Kapı girişinde yani ön tarafta ve duvar diplerinde normal günlük kıyafetler olacak, orta yerde en parlak en süslü gece elbiseleri, yuvarlak birşeye asılacaklar, çevirince hepsine bakılabilecek.
– Çok iyi fikir en güzel kıyafetler ortada, üzerine de büyük bir ışık koyabilirsin.
– Evet anne çok güzel olur. Bir de bu mağazada yazlık kışlık bütün kıyafetler aynı anda satılacak, niye ayrı zamanda olsun ki, hepsi her zaman olabilir. Mesela ben yazın da bot giymek istiyorum bazen.
– Haklısın Duru, pek çok kişi yazın bot giymek istiyor. Hepsi bir arada olacak anladım. Peki yani ayakkabı da olacak mağazanda
– Evet mutlaka olmalı ama ben ayakkabı yapamayabilirim de bunun için bir ekip kurabilirim, onlar çok güzel ayakkabılar yapar, benim çizdiğim elbiselere uygun. Ayakkabıları da tavandan iplerle sallandırabiliriz.
– Çok yaratıcı Duru, harika…
– Bir de bu mağazada her şey olabilecek en ucuz fiyata satılacak. Çünkü parası olan, olmayan herkesin güzel giyinmeye hakkı var değil anne. İşte ben bunun için uğraşacağım. Herkes şık olsun diye…

Bu sohbet epeyce uzadı, bir sürü detay ekleyerek Duru nunhayalini neredeyse elle tutulur bir hale getirdik. Bu sırada son derece ciddi, bir o kadar da mutluyduk.

Hayali tüm duyu organlarımıza cevap verecek şekilde detaylandırdık, yapacaklarını ve yapmayı seçmediklerini netleştirdik, alışılmış sınırları ortadan kaldırdık ve hayalini çok güzel bir amaca bağladık. Bu hayale ulaşmak için her gün en az bir çizim yapmaya karar verdi sonra. 

Duru yıllar içinde fikrini değiştirebilir ancak ben bu hayalini unutmayacağım ve yıllar sonra o mağazanın kapısını açıp içeride beni mutlu şekilde karşılayan kızımı görürsem hiç şaşırmayacağım.

Amacınıza hizmet eden hayaller kurmaktan hiç vazgeçmemeniz dileğiyle…

Meriç Koraltürk

0 cevaplar

Cevapla

Yazıyla ilgili ne düşünüyorsun?
Paylaşmandan mutlu oluruz!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir